Bajki
Nie może zostać uprzedmiotowiona, ponieważ jest paradoksem, czyli sprzeczną samotożsamością bytu i niebytu. Jednostkowa jaźń nie może być “oczyszczana” ani “wyciszana”, ponieważ praktyka tego rodzaju jest uwikłana w dualizm podmiotu i przedmiotu poznania, który powinien być w akcie oświecenia przekroczony. Każda próba jakościowej zmiany jednostkowej jaźni jest przedmiotowym celem zabiegów podmiotu poznania i dlatego tego rodzaju praktyka z. została określona pejoratywnym mianem “zen jako oczekiwanie na oświecenie” (taigo zen). Logika paradoksu jest także widoczna w dyskusjach na temat takich praktyk z, jak: metoda “dziwnych słów i niepojętych czynów” (kigen kiko), metoda “wpatrywania się w koan” (kanna zen) czy też medytacja w pozycji siedzącej (zazen).